جان است و اگر كسى مىداند كه او را به هر حال مىكشند ديگر تقيه ندارد . زيرا ايمان و عقيده سست‌تر شود و ظالم به مردم بيشتر مسلط شود و اظهار حق خطر بيشترى دارد . از مجلسى ( ره ) - و مراد از اينكه فرمانروائى كودكانه باشد اين است كه فرمانده بچه‌اى باشد يا چون بچه باشد در كم خردى و سفاهت ، و مقصود اين است كه بناى حكومت بر پايهء حق و درستى نباشد بلكه روى هوا و هوس باشد مانند بازى كودكان . مجلسى ( ره ) گفته : اين حديث دلالت دارد كه ترك تقيه از روى جهالت و نادانى مايهء اجر و ثواب است و اين منافات با جواز ترك ندارد چنانچه گذشت ، پايان نقل از مجلسى . من گويم ، موضوع ترك تقيه در اينجا ربطى به نادانى ندارد و كسى كه براى خاطر دين ، جان خود را از دست داده است روا نيست كه گفته شود يك حكم معمولى را نمىدانسته بلكه از روى اخلاص داوطلب جانبازى در راه حق شده و به بهشت شتافته . از مجلسى ( ره ) - « فوجدتم عليه شاهداً او شاهدين من كتاب اللَّه » گويا مقصود آنجا است كه مخالف با اخبار ديگر يا راوى ثقه نباشد يا مقصود اين است موافق عموم قرآن باشد و با قرآن تباين كلى نداشته باشد . از مجلسى ( ره ) - « گويا برابر چشم بدان نگاه مىكنم » يعنى همهء اينها را به علم قطعى و به طور يقين از قرآن مجيد مىدانم تا اينكه گويا همهء آنها برابر چشمم قرار دارند ، پايان نقل از مجلسى ( ره ) . اين جمله دلالت دارد كه علم همه چيز در قرآن مجيد است و در حقيقت قرآن نسخهء كتبى و اجمالى همهء عالم هستى است و امام به حقيقت آن احاطه دارد و علم او به همه چيز علم احاطى و حضورى است .